Ποίηση στον ορίζοντα

Γλυκό νερό η ποίηση
αγνή και άχραντη.

Ανάπλασμα κυμάτων,
στου ορίζοντα τα πέρατα
φαντάζει αδέσποτη.
Κομμάτια σκόρπια
στα βράχια που θωρώ
διαβαίνοντας απ’ τα περάσματα των καραβιών.
…
Στο άσπρο των αφρών στίχο με στίχο συννεφιάζει.
Στην άκρη των νερών η ερυθρότητα της νύχτας.
Αντανακλά τις ώρες μες στο χρόνο .
Προάγγελος το φως της ανεπαίσθητα προβάλει.
Μια γαλανή εκτόνωση στις νότες των κυμάτων.

Το λιόγερμα χρυσό ποτάμι απόμακρο.
Οι χαμηλές ακτογραμμές ροδόχρωμες.
Μια άγκυρα η ποίηση στηρίζει τ' άστρα
μυριάδες δώρα φωτισμών στο σύμπαν,
ισημερίας κίτρινο–λευκοί ρυθμοί.

©Αντώνης Περδικάρης - Ποίηση