Πνοή του έρωτα
Σ’ αγάπησα πολύ
Σ ονειρευόμουν πάντα
Σ’ αγάπησα πολύ
Έξω απ’ την πόρτα σου στεκόμουν
Είσαι ο κήπος που άνθισε με ευωδιές αγάπης
Ποτέ μη με αφήσεις
Μέσα από το βλέμμα σου υπάρχω
Κυκλοφορεί η σελήνη στη ψυχή σου
Δίνουν φτερά στον ύπνο μου τα θεϊκά φιλιά σου
Πνοή του έρωτα για κάθε όνειρο
Δυο κύματα το στήθος
Τα μάτια κόκκινη φωτιά
Το πρόσωπο σου ζωγραφιά
Χωρίς κανένα λάθος
© Αντώνης Περδικάρης - Ποιήση







