Σε καρτερούσα
Σε καρτερούσα αγάπη μου
να έρθεις ένα βράδι
σαν τ' αγεριού το θρόϊσμα
ανάλαφρη σαν χάδι
Είσαι για μένα η ζωή
λάμψη γλυκιά
του φεγγαριού,
το οξυγόνο η πνοή
όλα τα άστρα
του ουρανού
Είσαι ηλιαχτίδα
αγγελικό φιλί
Είσαι καταιγίδα
και ρίγη στο κορμί
Με τα βαθιά
τα μάτια σου
που φέγγουν
στο σκοτάδι
ας φωτίζει
η ομορφιά σου
τ'ονειρό μου
κάθε βράδυ
Αστέρι μου υπομονή
μια άσπρη μέρα
θα φανεί
διώξε απ' το μυαλό
το βαθύ στεναγμό
Πόσο ποθώ
να σε κρατώ
δίπλα σου σαν πλαγιάζω
πως σ' αγαπώ
και σε κοιτώ
και πόσο σε θαυμάζω
Να ιστορήσω και να πω
για μια αγάπη
εσένα μόνο αχτίδα μου χρυσή
στείλε τραγούδι φωτεινό
σε κάποια άκρη
να τελειώσει μια νύχτα σκοτεινή
Είσαι για μένα η ζωή
λάμψη γλυκιά
του φεγγαριού,
το οξυγόνο η πνοή
όλα τα άστρα
του ουρανού.
© Αντώνης Περδικάρης - Ποίηση
