Δύσκολο ποίημα | Αντώνης Περδικάρης ποίηση

«Ένα αστέρι δεν μιλάει μόνο λάμπει»
Έτσι η αγάπη που μας δένει και η μοίρα την εκτρέπει
μένει στο μυαλό κι απέναντι στα αστέρια
Όταν νυχτώνει είναι πολλή η πλήξη που ανεβαίνει
γιατί μαζεύουν τις ακτίνες από τα σύννεφα

Οι εραστές που τους χωρίζει η μοίρα συνεχίζουν τις ζωές τους
σε παράλληλες πορείες όπως οι αστερισμοί,
μονάχα αυτοί διαβάζουν την καταγωγή των πραγμάτων
Οι αιχμάλωτοι της μοίρας ζουν χωρίς να αγγίζονται
χωρίς να ενώνονται ποτέ
Όταν νυχτώνει μεγαλώνει η πλήξη, τότε οι άνθρωποι ποθούν
να ανταλλάξουν δυο κουβέντες
Πριν να τα σκεπάσει όλα η σιωπή
Ίσως να είναι η άρνηση μιας τέτοιας μοίρας
Ένα ποίημα με στίχους που αψηφούν τα εμπόδια
Μακρινά αισθήματα
Τι δύσκολα που γράφεται ένα ποίημα

© Αντώνης Περδικάρης - Ποίηση