Μέτοικος | Βίντεο

Γυρίζω,
σε ένα ερημωμένο τόπο
Λησμονημένος ψάχνω τα ίχνη μου στην άμμο
Μια καταιγίδα ο χρόνος όλα τα σκεπάζει,
σαν περάσει τίποτα δεν είναι όπως πριν...

Γυρίζω,
σε ένα ερημωμένο τόπο
Λησμονημένος ψάχνω τα ίχνη μου στην άμμο
Μια γερή καταιγίδα ο χρόνος όλα τα σκεπάζει,
σαν περάσει τίποτα δεν είναι όπως πριν
Καιροί ζυγώνουν ξένε μου
Καιροί μακραίνουν,
εποχές σαν άνεμοι ξεντύνουν θύμησες

Ποιος να μιλήσει τώρα
για κάθε μετανάστη να ιστορήσει
κάποιοι ψίθυροι που υπήρχαν χάθηκαν κι αυτοί

Ξεκίνησα από ένα τόπο όπου ζύμωναν ψωμί
κι ὁ φούρνος μύριζε,
τα ρούχα πλένονταν στο πλυσταριό

Με συνόδευε μια συμβουλή της μάνας
πως η λύπη ίσως έρθει όχι στα χειρότερα
αλλά όταν η καλοτυχία τάζει μια καλύτερη ζωή.

Είναι η πατρίδα μου άραγε;
Το βήμα χάνεται, και δεν γνωρίζω τίποτα και κανένα.
Τι γυρεύω στον απόμακρο αυτό σταθμό;
Δεν απέμεινε κανείς στην πέτρινη καρδιά αυτής της πολιτείας
Μιας πολιτείας με τα άσπρα τα άδεια σπίτια που περπάτησα

Χάρτινος και σκοτεινός ο δρόμος
περιμένει τη βροχή να σβήσει την οργή του

©Αντώνης Περδικάρης-Ποίηση

Εγγραφείτε στο κανάλι YouTube του ποιητή για περισσότερα βίντεο ΕΔΩ:
https://www.youtube.com/channel/UCU43NlvjkcsmTSsUbNbVoYg

- Facebook page: https://www.facebook.com/antonisperdikarhs
- Facebook group: https://www.facebook.com/groups/807921012645497
- Blog: https://onirokataskevastis.blogspot.com