Επιστροφή

Σαν ψίθυρος μελωδικός ο ήχος της φωνής σου
Κι’ ο τρυφερός ο άνεμος η αύρα της πνοής σου
Απόλυτα ταιριάζουνε κυματισμοί και πόθοι
κι’ η τρικυμία της ψυχής καλύτερα τους νιώθει

Ήρθα μέσα απ’ το πέλαγος χαμένος στην ομίχλη
Κι’ όλο έμενα στην καταχνιά ίσκιος και προχωρούσα
Κι’ όταν κοντά σου ζύγωνα τα μάτια σου κοιτούσα

Σαν ψίθυρος μελωδικός ο ήχος της φωνής σου
Κι’ ο τρυφερός ο άνεμος η αύρα της πνοής σου
Αγάπη μένει όταν όλα τ’ άλλα έχουν φύγει
αγάπη μόνο αγάπη κι’ ας την ανταμώνουν λίγοι

Ήρθα μέσα απ’ το πέλαγος χαμένος στην ομίχλη
Κι’ όλο έμενα στην καταχνιά ίσκιος και προχωρούσα
Κι’ όταν κοντά σου ζύγωνα τα μάτια σου κοιτούσα

©Αντώνης Περδικάρης - Ποίηση